عالم تاج ژاله فراهانی

(وف 1325 ش)، شاعر، متخلص به ژاله. پدرش از نوادگان پسرى قایم مقام فراهانى بود. در فراهان متولد شد. در پنج سالگى خواندن و نوشتن را نزد یكى از فضلاى فراهان معروف به جناب، كه معلم سر خانه‏ى او بود فراگرفت و به دلیل استعداد زیاد در طول چند سال صرف و نحو، معانى و بیان، منطق، نقد شعر، مقدمات حكمت و نجوم را با شوق و علاقه وافر تحصیل كرد. بعد از سن پانزده سالگى به همراه پدرش به تهران آمد. در شانزده سالگى على‏رغم بى‏علاقگى به اصرار پدرش به ازدواج یكى از خوانین بختیارى به نام على مراد خان (مردان خان) درآمد. وى در زندگى زناشویى همیشه با همسرش اختلاف داشت و بعد از ده سال همسرش فوت شد و تا پایان عمر با تنها پسرش حسین پژمان بختیارى زندگى كرد. وى حافظه‏اى قوى داشت تقریبا سراسر خمسه‏ى نظامى، دیوان امیر خسرو دهلوى، كلیات سعدى و دیوان حافظ را از حفظ داشت. بیشتر قصاید وى به سبك خراسانى و به تقلید از ناصرخسرو و مسعود سعد سلمان مى‏سرود. در جریان كشف حجاب در دوره‏ى رضاشاه وى همصدا با تبلیغات رسمى به دفاع از حقوق زنان در برابر مردان برخاست. نخستین بار در سال 1312 ش تعداى از رباعیات وى در مجلات ادبى آن زمان و سپس در مجله‏ى «یغما» چاپ و منتشر شد. وى در تهران درگذشت قصاید، چامه‏ها و چكامه‏هاى وى كه بالغ بر نهصد و هفده بیت مى‏شود كه پس از مرگش توسط فرزندش منتشر شد.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.